Fractiemedewerkers

Informatie

Lees hier meer over onze Fractiemedewerkers

Paulien Heesbeen – kandidaat raadslid

Hallo Haarlemmers,

Mijn naam is Paulien Heesbeen, 54 jaar, getrouwd, drie kinderen en 10 kleinkinderen.

Als lid van het bestuur Wijkraad Molenwijk ben ik mij in 2018 meer gaan verdiepen in de politiek, mede doordat ik ook sinds 1,5 jaar de Buurtouders coördineer en zelf actief met ons team rondes loop door Molenwijk. De Buurtouders is een groep mensen, vaders en moeders, die in de middag- of avonduren een rondje door de wijk lopen en contacten leggen met de jongeren die her en der rondhangen. 

Zelf woon ik in een woonwagen, ben ik voorzitter van Woonwagen Belangen Haarlem en mede door de problematiek in deze, heb ik zowel landelijk als gemeentelijk, de wijkraad Molenwijk en de politiek om aandacht gevraagd. Hierdoor ben ik in goed contact gekomen met Trots Haarlem. 

Door actief mee te denken, trainingen te volgen en vergaderingen bij te wonen, hebben wij in goed overleg met elkaar, besloten dat ik mij beschikbaar stel voor de gemeenteraadsverkiezingen. Mocht ik gekozen worden, dan betekent dat helaas wel, dat ik mijn lidmaatschap moet opzeggen

Ik hoop van harte dat wij samen met de kiezers op Trots: kunnen groeien, transparantie bieden, opkomen voor de Haarlemmers en Trots kunnen zijn op Haarlem. aan de wijkraad, maar hoop politiek voort te kunnen zetten om zo te zorgen dat wijkraden nog beter gehoord worden. Wel blijf ik actief als Buurtouder.

Stem wijs. Stem Trots!

Groet, Paulien

Agnes Schreurs – kandidaat raadslid

Hallo Haarlemmers en Spaarndammers!

Ik ben Agnes Schreurs, 52 jaar, aan de Koudenhorn geboren, in de Pandangstraat getogen en in het Houtvaartkwartier gebleven Haarlemse. Een rasechte mug dus! Ik hou ook echt van ‘mijn’ stad en dát is voor mij dan ook de reden om de politiek in te gaan. Al heel lang zie ik mijn prachtige stad veranderen in iets waar mijn hart niet ligt.

 Groen verdwijnt steeds meer, bomen worden vooruitlopend op een vergunning maar alvast gekapt. Biodiversiteit wordt aan de politieke laars gelapt, onderhoud aan groen wordt uitgevoerd door een vuilophaalbedrijf, waarvan de medewerkers geen enkel benul hebben van groenvoorzieningen en het onderhoud daarvan.

 Integratie verloopt moeizaam door gettovorming, jeugdfaciliteiten als buurthuizen en jeugdhonken verdwijnen, evenals sportfaciliteiten, -activiteiten en cultuur. Jongeren kunnen geen kant meer op, ouderen lijken niet meer mee te tellen, over de zorg voor deze mensen maar helemaal niet te spreken. Het aantal daklozen stijgt gestaag en het aantal cliënten van de voedselbank ook.

 De stad stroomt over met mensen die hier m.i. niets te zoeken hebben, enkel en alleen omdat men landelijk de regel ‘je moet sociaal maatschappelijke of economische binding met de regio hebben om hier te wonen’ heeft losgelaten. Als reactie hierop wordt niet dít probleem aangepakt, een vuist gemaakt tegen Den Haag, maar wordt elke vrije postzegel dichtgebouwd, waarbij de infrastructuur al jaren achterblijft. Inmiddels staan we nummer 1 als ‘filestad van Nederland’ en staan we in de top 3 van ‘betonsteden’. Tot voor kort hadden wij ‘de leukste winkelstraatjes van Nederland’, nu staat 1/3van de binnenstad leeg en ik zie geen enkel plan of voor hulp aan ondernemers tot wederopbouw. Het MKB, wat het economisch kloppend hart van mijn stad is, staat gewoon keihard in de kou.

 WOZ-belastingen worden elk jaar éénzijdig verhoogd, maar niemand kan je precies vertellen waarom dat eigenlijk is. Ondertussen wordt ons belastinggeld uitgegeven aan totale vertrutting. Denk nog even aan het beruchte fietsbruggetje over de Schotersingel (de Dolhuysbrug) van Cora Sikkema van Groen Links. Miljoenen wilde ze uitgeven aan een bruggetje waar geen Haarlemmer op zat te wachten en wat óók nog eens was gebaseerd op verkeerde cijfers. Gelukkig bleek dit een bruggetje te ver en kon Cora terug naar huis. Of denk aan al die ‘prachtige’ kunst die lukraak door de stad gesmeten wordt. Of aan de 5 miljoen die de verhuizing van onze ambtenaren naar de Raaks méér heeft gekost dan begroot. Als ik dat in mijn werk zou doen (ik werk ruim 20 jaar als ZZP Project Controller/PMO en heb een aantal jaar als ondernemer in de Haarlemse horeca gewerkt) dan zou ik ontslagen worden of failliet gaan.

 Ik irriteer me mateloos aan de vele, kinderachtige en belerende berichten en regels van Gemeente Haarlem. Alsof de Haarlemmer helemaal niet meer zélf kan nadenken. Heel recent, de horeca-hop-on coronabandjes die níemand kwam halen. Omdat het ambtenaren erg moeilijk schijnt de horeca te betreden met een GRATIS QRcode.

 Overal zie ik verspilling, onzinnige uitgaven, plannen waar volgens mij de gemiddelde Haarlemmer helemaal niet op zit te wachten, opdrachten die budgettair gierend uit de klauwen lopen, maar waar geen enkele verantwoording voor wordt afgelegd. Maar met herhaaldelijke en jarenlange klachten (ref. het fietspad aan de waterkant van de Leidsevaart en de vele acaciabomen die overlast geven omdat ze klonten hars op geparkeerde auto’s lekken) gebeurt jarenlang: helemaal níets.

 Ik ben het geklungel van de zittende coalitie CDA – D66 – Groen Links – PvdA helemaal zat en omdat ik van het type ben: ‘niet kletsen, maar poetsen’, vond ik het tijd worden om daad bij mijn woord te voegen. Bij TROTS Haarlem vond ik gehoor en vertrouwen in de zittende raadsleden. Omdat deze mensen wél participeren, wél dingen praktisch benaderen, wél díe (raads)vragen stellen die anderen zo vernuftig weten te omzeilen. Ze staan met hun voeten midden in de wijk, dichtbij de bewoners. Bij TROTS Haarlem mag je meedenken – meebeslissen – meeDOEN. En zo zou het altijd moeten zijn. Ambtenaren worden namelijk betaald met belastinggeld van bewoners. Ze zouden dus in dienst moeten zijn van diezelfde bewoners, moeten weten wat er speelt, wat de Haarlemmer nu écht belangrijk vindt en wil voor zijn of haar stad.

 Ik maak mij dus sterk voor alle aspecten van mijn en jouw stad. Mensen, middelen, faciliteiten. Plezierig en veilig wonen, meer groen, verbeterde infrastructuur, een beter en goedkoper OV. De jeugd en daklozen van de straat, huizen voor starters, senioren betaalbaar naar andere woningen laten
doorstromen. Meer blauw naar buiten, de wijkagent terug in de wijk.

 Geen ambtelijk of procedureel geneuzel, tijdrekken en niets doen of enkel voor de poen gaan, maar problemen aanpakken en oplossen. Van loszittende stoeptegels tot aan passend en gedegen onderwijs voor iedereen in de eigen wijk. Werken de regels niet mee? Dan kloppen de regels niet en pakken we díe aan. Het moet anders. Het kán anders. Met jullie steun moet dat lukken! Samen staan we sterk.

 Agnes Schreurs

TROTS Haarlem – Lijst 7 – nummer 4